October 30, 2007 - 23:56

Sevgili canlar, romuluslar ve dahi perranlar;
Bir kısmınız nolita no anorexia temalı reklamından haberdardır sanıyorum. bi ara memlekette de asılacak dediler. ne oldu sonrasını bilmemiyorum.

şindi ben hayatının ilk 21,5 senesini çırpı bacak niteliğinde geçirmiş bir insandım. 21,5tan çıkıp 23,5 sonunda vardığım yolda 2şer 2şer derken on kilo aldığımı fark ettim. vay anasını lan sayın okuyucuk. ben de aynen öyle dedim. bi akşam uyanmış ve kilo almıştım lan resmen. alla alla.
Şimdi gene aynı zayıf formumda hayatıma devam ediyorum.
Hayatının ilk iki on senesini çırpı bacak geçirdikten sonra kilo alınca üzerinizde hayatının ilk on senesini bitişik bacak geçirmiş bir insandan daha fazla baskı oluyor: "Eskiden de ne zayıftın, kilo aldın, şiştin böyle, genişledin sen" ve hatta "eke eke eke şişko" gibi.
içinden geçtiğim kötü dönemle beraber kilolarımı katlayıp sandalye üzerine koyunca bu sefer alakalı alakasız yer ve mekanlarda, evde, okulda, yolda, metroda, gofret yerken yakın, uzak, alakalı alakasız kız, erkek, şişko, zayıf, uzun, cüce ya da ortalama insanlardan daha korkunç yorumlar alıyorum: "eskiden erinç çok şişkoydu, birden verdi kiloları, eski halini hatırlamıyor musun böyle bidon gibiydin kızım, eskiden böyle sörf tahtası gibi bacağın vardı" hadi lan demek istiyorum ve hatta diyorum hadi lan ulan be. kıskanç boklar. büzük damarlarınız çatlasın lan.
ancak asıl bahis şu ki ben bu karının bacaklarının üst kısımlarına bakıp hımmm demeden alamıyorum kendimi bazı bazı. sizin piskolcik kıskançlıklarınız bir yana benim piskolcik anoreksiyom nolucak ulan?
hehehehehehehehe. ben diyim.
pizza üzerine nutella sürüp yesem de sonra velespite binerim gidemem bence anca o olur hehehehehe.

(hehe waldo nerde lan götünüze mi kaçtı?)

previous - next