February 16, 2007 - 18:42

Evet geldim canlar. Şimdi lafı uzatmadan (bir ilk) maydanozla olan savaşımı anlatmak istiyorum. Geçtiğimiz bir sene içerisinde roka, dereotu, semizotu gibi şeylere yeşilse yiyelim mantığıyla (deşme sen orayı) alıştım. Çeşitli deneme yamulma seansları yaşadım. Misal ıspanak kökü ıspanağın kendisinden daha lezzetli bişey, ıspanak gibi su koyvermiyor durup durup. Ama maydanoz kadar iğrenç bir şey yaşamadım hayatımda. Bu kadar uğraştım ama yok hayır. Vudu bebeği çiğniyor gibiyim. Batıyor be. Size batmıyor mu? Hamur işiyle geçinmesem bile bugün peynirli bir börek yesem ayıklarım içinden cücük cücük, kısırdan pıt pıt ayıklarım.
Maydanoza açtığım savaştır bu. Bir de ben yeşil olunca sanat tarihçisiyle maydanoz arasında fark kalmıyormuş. Aferin. Zaten bir dakka çok komik bişey oldu, devamlı peşpeşe maydanoz, maydanoz,maydanoz deyince yoksa maydonoz mu diye duruyosun. İsminde meymenet yok ki.
Kırmızı et yemeyin canlar bir de. Beyninize tenya yerleşir mazallah. Beslenmeye dair öğütlerim bugünlük bitti.

previous - next